Trefwoord en levensbeschouwelijke verhalen

In Trefwoord vertellen we elke week levensbeschouwelijke verhalen. Meestal zijn dit Bijbelverhalen. Soms komen ook verhalen uit andere tradities aan bod, zoals het boeddhisme of de islam. Waarom doen we dit en hoe ziet dit eruit? En wat moet je als leerkracht eigenlijk weten van deze verhalen?

Het vertellen van levensbeschouwelijke verhalen heeft een functie. Bijbelverhalen en verhalen uit andere tradities zijn betekenisvol, omdat ze kinderen aan het denken zetten over zichzelf en de wereld om hen heen. Ze zijn daarom erg geschikt om een thema of een vraag beter te verkennen. Zo helpen levensbeschouwelijke verhalen kinderen bij het verbreden én verdiepen van hun kijk op het leven.

We gaan er bij Trefwoord van uit dat je niet gelovig hoeft te zijn om zinvol met een Bijbelverhaal of ander levensbeschouwelijk verhaal aan de slag te gaan. Belangrijker is dat verhalen kinderen én leerkrachten inspireren, vragen oproepen en aan het denken zetten over wat belangrijk en waardevol voor ze is. Als leerkracht hoef je dan ook geen voorkennis te hebben om de verhalen te vertellen. We schrijven ze zo op dat je ze gemakkelijk kunt voorlezen en dat ze ‘op zichzelf kunnen staan’. In de werkvormen worden de gelezen verhalen doorgezet.

Bijbelverhalen centraal

Veel scholen die Trefwoord gebruiken, doen dit vanuit hun christelijke of katholieke schoolidentiteit. Daarom komen in Trefwoord (in een periode van drie jaar) alle bekende Bijbelverhalen aan bod. In onze keuze voor de thema’s proberen we aan te sluiten bij de thematiek, vragen en dilemma’s die in de Bijbelverhalen aan de orde komen. Verhalen uit andere tradities vertellen we als ze aansluiten bij die thema’s.